Mijn eerste ervaring met elektroacupuntuur.

Zoals ik in een vorige blog schreef heb ik al jaren last van, ik dacht, reumatische pijnen. In 2013 heb ik er een week voor in het ziekenhuis gelegen maar na meerdere onderzoeken helaas geen diagnose. Vervolgens heb ik er eigenlijk niets meer mee gedaan. Het ziekenhuis dacht dat het tussen mijn oren zat dus het vanzelf wel over zou gaan. Helaas pindakaas, ik ben nu 4,5 jaar verder en nog dagelijks veel last van pijn in mijn lichaam en vermoeidheid. Dat laatste kon ik nog wel verklaren, ik ben moeder van een tweeling. Naar mate de tijd is gevorderd is de pijn eigenlijk alleen maar erger geworden. Nu zit ik op een punt dat lopen stroef voelt en bijvoorbeeld rennen al helemaal geen pretje is.Β 

Het was tijd om er weer achter aan te gaan, ik wou weten waar ik last van had en hoe ik dit kan verhelpen. Ik wil een moeder voor mijn kinderen zijn vol bruisende energie, een moeder die zin heeft dingen te ondernemen met haar kinderen. Niet dat ik dat nu niet doe, het kost me alleen ongelooflijk veel moeite.

Mijn schoonmoeder vertelde mij al eens eerder over elektroacupuntuur, zij heeft dit een aantal jaar geleden al eens ondergaan omdat zij erg veel last had van haar buik. Het heeft voor haar erg geholpen en zij is van haar problemen genezen. Ik heb er toen naar gekeken maar door drukte heb ik daar vervolgens niks mee gedaan. Toen wij laatst een familiemidweekje waren wees zij mij hier weer op en vertelde nogmaals hoe een goed effect het op haar heeft gehad. In plaats van er weer niks mee te doen besloot ik actie te ondernemen. Ik zocht een kliniek uit die er voor mij goed uit zag en besloot een afspraak te maken voor vandaag.

Ik was onwijs nerveus, ik had niet echt een idee wat ik kon verwachten, het is iets wat je echt moet meemaken aangezien het erg lastig is om het uit te leggen, daarnaast ben ik ook gewoon een beetje een stresskip die zich in bepaalde situaties moeilijk een houding weet te geven. Maar al snel merkte ik dat het nergens voor nodig was. De mevrouw die mij hierbij begeleid is een schat en heel begripvol. Je hoeft je nergens voor te schamen en kunt alles op tafel gooien.

 

Het meet apparaat die al je organen, mineralen en hersenen meet.

Het begon met het doormeten van mijn lichaam. In mijn rechterhand hield ik een koper staafje vast en mijn linkerhand lag op een blokje. Dat staafje zit vast aan een meetapparaat. in haar handen heeft zij een soort pennetje, die verbind met het staafje die ik vasthoud, het apparaat kan dan meten of alles in jouw lichaam wel in orde is. het meetapparaat gaat van 0 tot 100. zoals ik zag was tussen de 80/100 goed, daaronder kon er mogelijk iets mis zijn. Bij mij zat er best aardig wat onder de 80. Mijn mineralen waren heel laag, mijn mild, maag, darmflora, gal en lever. Mogelijk dat ik er een vergeet. Voor de rest mijn kleine hersenen en imuunsysteem. Door de kleine hersenen ben ik vrij vergeetachtig en komt het ook dat ik een beetje stotter en het imuunsysteem spreekt voor zich, vandaar dat ik al welgeteld bijna 4 maanden constant een soort griepgevoel heb. En de pijn is dus hoogstwaarschijnlijk geen reuma, this made my day, maar dus komt door een ernstig te kort aan mineralen.

Hier zie je het pennetje en het staafje waar ik het over had.

Voor de rest kon zij voelen dat mijn energie niet goed door kon komen en dit ernstig versterkte als ik met andere mensen ben. Dus socializen is voor mij letterlijk vermoeiend. Hier moet ik een weg in vinden om goed te balanseren. Ik heb van haar 4 verschillende soorten vitamines/supplementen gekregen die moeten bijdragen om mij weer energieker en pijnvrij te maken.

Ik start dit traject echt vol goede moed en kan het echt nu al iedereen aanraden.

Dit wilt trouwens niet zeggen dat het de volledige pijn/vermoeidheid weg zal nemen, dit kan zij ook niet garanderen, maar dat is wel waar we naar streven.

Na mijn volgende behandeling zal ik hier weer een blog over schrijven, dus keep on following me als je het avontuur met mij mee wilt volgen!

 

xxx Seline

Advertenties

Op naar een pijnvrij leven.

 

 

Daar zit ik weer, achter mijn laptop met veel zin om te schrijven. Al heb ik dat eigenlijk altijd wel, de inspiratie was er vaak niet. Dus inplaats van dat ik deze keer zomaar aan een blog begin heb ik, in ieder geval voor mijzelf, een doel deze keer.

Voordat ik begin zal ik mijzelf nog eens voorstellen, wel zo makkelijk.
Mijn naam is Seline, ik ben 23 jaar oud en ben een mama van een tweeling, 2 jongens van 3,5 jaar oud. Ik heb een lieve vriend en wij wonen in een appartementje in Haarlem. Druk opzoek naar een eengezinswoning maar dat wil helaas nog niet baten. Hiep hiep hoera voor een middeninkomen.
Voor de rest ben ik aardig doorsnee, ik werk en snuffel graag, net zoals bijna ieder ander, op social media, want wat is er beter dan om te gluren in iemand anders zijn leven πŸ˜‰

 

Ja snapchatfiltertje, ik ben helaas geen selfie queen.

Helaas heb ik wel veel last van reumatische klachten, deze zijn opgetreden na die verschrikkelijke baarmoederhalskanker prikken die ik kreeg rond mijn 12e levensjaar. Na verschillende ziekenhuisbezoeken en onderzoeken ben ik nog geen steek wijzer, zij konden niks vinden en ik heb nog steeds erg veel pijn wat mijn leven op veel dagen een stuk moeilijker maakt. Ik ben op slechte dagen heel vermoeid en veel pijn in mijn handen, benen en rug. Zoals ieder wel kan begrijpen zit je hier niet op te wachten als je 23 jaar bent en 2 kinderen die het liefst de hele dag met je rondrennen. Daarom zal ik vanaf 20 maart elektroacupuntuur volgen. In de hoop dat dit voor mij wat verlichting zal opleveren of misschien wel een pijnvrij leven.

Ik zal hierover updates geven op deze blog, het word mijn kleine stukje internet waar ik mijn gevoelens zal uiten. Of ik nu blij, boos, verdrietig of gepikeerd ben. En natuurlijk zal hier alles delen wat ik leuk vind. en laat vooral suggesties. tips of gewoon een leuke reactie!Β β™₯